Van innerlijke criticus naar vrijheid

Hoe weet je dat je in de goeie richting aan het gaan bent? Dat je dingen aan het doen bent die je écht op je weg helpen? Die je gelukkig maken?

Dat weet je gewoon. Dat voel je. Als iets je echt deugd doet . 
Dat je ogen fonkelen. Dat je vreugde voelt bij iets.

Om dat gevoel kan je niet heen.
Je hoofd, die duizenden stemmetjes of dat ego, kan daar helaas wel omheen stappen als een ware specialist.
Die innerlijke criticus die je telkens weer komt ompraten.
Om toch maar binnen de lijnen te lopen. Te doen wat je denkt dat anderen van je verwachten.
Om hard te blijven voor jezelf.

Want op jouw pad komen vraagt moed.
Vraagt om je gevoel te volgen.
Risico’s nemen.
Loslaten.
Vertrouwen op dat gevoel.

Voelen en springen.
Die sprong in het onbekende water.
Waar je dan plots wordt meegesleurd door de stroming van dat water.

Een plek waar je niets zelf moet beslissen.
Maar waar alles gewoon op je afkomt.
En het allemaal voelt te kloppen.
Alsof het lijkt dat je geboren bent voor dat nieuwe leven.

Durf jij toe te geven aan je gevoel en meegaan met jouw eigen stroming,
waar geen moeten of willen is,
maar waar het gevoel van vrijheid overheerst en je het leven kan leiden wat jou gelukkig maakt?


Deel op:


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *